İnsan saçı keratin denen bir proteinden oluşur. Keratin tırnakta da bulunan kopmaya ve aşınmaya dayanıklı bir proteindir. İnsan vücudundaki diğer proteinler gibi keratin de amino asit olarak adlandırılan küçük moleküllerin birleşmesinden oluşmuş büyük bir moleküldür. Kreatin stoplazma içinde oluşur ve yapısında sistein, arginin ve serin gibi bir çok amino asit vardır. Bu amino asitler peptit bağlarıyla birbirine bağlanarak uzun zincirler oluştururlar.

Peptit bağlarından başka kimyasal bağlarda vardır. Bunlar: Hidrojen bağları, Yan bağların yaptığı tuz köprüleri, Disülfit bağları ve Van der Waals bağlarıdır. Disülfit bağlarının herhangi bir nedenle kopması saçı zayıflatır. Ancak diğer tuz köprüleri var olduğu sürece kıl parçalanmaz. Saçın yapısında keratin proteininden başka lipidler (fosfolipidler, kolesterol ve yağ asitleri), eser elementler ve % 20 oranında su bulunur. Saç kılları derinin altında ve üstünde bulunur. Derinin altındaki kısım keratinize olmamıştır. Ancak derinin üstündeki kısım keratinize olmuştur. Saçın derinin dışında kalan kısmına saç gövdesi denir. Saç gövdesi keratine dönüşmüş ölü hücrelerden oluşur. Saçı kesilen kişinin hiçbir acı hissetmemesinin nedeni işte bu yapıdır.

Saç folikülü
Saç teli saç kökünden saç köküde saç folikülünden çıkar. Saçın içinde büyüdüğü, geliştiği ve yaşamsal ihtiyaçlarının tümünü karşıladığı yuvaya saç folikülü denir. Saç folikülü derinin epidermis tabakasının dermis tabakası içine invaginasyonu sonucu gelişen, yağ bezleri, apokrin bezleri ve erektör pili kasları gibi sayısız destekleyicilerden oluşmaktadır. Doğumda insan vücudunda 5 milyon folikül vardır. Daha sonra herhangi bir folikül gelişmez. Bunların yaklaşık 100.000 ile 150.000 kadarı Saçlı deride bulunmaktadır. Saç folikülü üç kısımdan oluşmaktadır;

1-Alt kısım (Bulb),
2-Orta kısım (Ishtmus)
3-Yukarı kısım ( Infundibulum)
Folikülün alt bölümü (bulb) 5 ana kısımdan oluşur: Dermal papila, kıl matriksi, kıl (medulla, korteks ve kutiküla), iç kök kılıfı (iç kök kılıfı kütiküllü, Huxley ve Henle tabakaları), diş kök kılıfı.
Orta bölüm eröktör pili kasının bağlantı yeri ile sebase kanalının foliküle açılma yeri arasında kalan kısımdır.
Yukarı bölüm ise sebase kanalının açılma yerinden folikül ağzına kadar olan kısımdır .

Kıl tipleri
Yaşam boyunca insanda yaş ve hormonların etkisine bağlı olarak çeşitli kılların gelişimi görülür. Bunlar yapısal olarak dört tiptir, bir tipi doğum öncesinde, diğer üç tipi ise doğum sonrasında görülür. Doğum öncesinde ince, yumuşak, medullasız ve genellikle pigmente olmayan kıllar görülür (Lunago Kıllar). Normalde gebeliğin 9. ayında lunago kıllar dökülür. Doğum sonrasında ise 3 tip kıl görülür.

1. Vellus kıllar
Bunlar bir ya da iki santimetre uzunluğundaki kısa tüylerdir. Çok az pigment içerir, ya da hiç içermezler dolayısıyla renksizdirler. Bu tüyler gövdelerinde medulla katmanı içermezler. İnce ve yumuşaktırlar. Saçlı deride, kaşlarda ve kirpiklerde bulunurlar. Kozmetik açıdan önem taşımazlar. Saç dökülmesi sürecinde terminal ve ara saç kökleri bir daha terminal saç çıkarmalarına engel olan bir takım değişimler geçirirler. Saçların döküldüğü bölgelerde müdahale edilmezse saç köklerinden terminal kıl değil, vellus kılı çıkarmaya başlar. Vücutta en yoğun olarak alında bulunurlar.

2. Terminal kıllar
Saçlı derideki saçlar buna örnek gösterilebilir. Bitişik yağ bezleri olan kıl köklerinden çıkarlar. Terminal kıllar uzun ve koyu pigmentli kıl lifleri ve bunların ortasında yer alan medulla katmanından oluşmuştur. Büyük, kalın ve koyu renklidirler. Bu kıllar daha çok çocukluk döneminden hemen önce veya hemen sonra vellus kıllarının değişime uğraması sonucu oluşur.

3. Ara kıllar (İntermediate)
Bu tip kıllar hem vellus, hem de terminal tiplerin özelliklerini gösterirler. Medullaları vardır ve terminal tiplerden daha az olmak üzere bir miktar pigment içerirler. Vellus kıllardan kalın terminal kıllardan incedirler.